بعد یک دوستی هم دارم هر وقت می آید پیشم جیب هایم را پر از شکلات میکند و می رود! مثل همین چند دقیقه ی قبل:ا حالا هرچه من به او بگویم تو رو خدا بیش از این مرا در مقابل این شکلاتی جات وسوسه انگیز قرار نده، من نمي توانم اينها را ببينم و نخورم! گوشش بدهکار نیست و به کارش ادامه می دهد. یک مشت شکلات از کیفش بیرون می آورد و در مقابل التماس های من که می گویم بی خیاااال! همه را در جیبم سرازیر میکند. درست است که من باید شکر گزار اینگونه محبت هایی باشم که در حقم می شود اما جواب اضافه وزن احتمالی ام را چه کسی پاسخگو خواهد بود؟ خودش که هرچه می خورد چاق نمی شود فکر کرده من هم مثل خودش هستم فعلا از آن ۸ شكلات دوتايش را خورده ام...بفرماييد شكلات!